نوع مقاله : مقاله پژوهشی
عنوان مقاله English
نویسندگان English
مسئله توسل و زیارت و به تبع آن سماع موتی، یکی از چالشهایی است که هرچند در اصل مشروعیت آن در اسلام تردیدی نیست؛ اما، موجب مباحث فراوانی در بین علمای فریقین شده است. این پژوهش با رویکرد تحلیلی – تطبیقی و با هدف بررسی مبانی واگرایی و همگرایی شیعه (امامیه) و جریان دیوبندیه در توسل و زیارت که از مباحث مرتبط با سماع موتی می باشد، انجام گرفته است. نتایج حاصل، اعتقاد به زیارت و توسل به پیامبر اعظم(ص) و اولیا الهی به عنوان یک اصل مسلّم و سنّت حسنه، در روایات متواتر فریقین مورد تأکید و اهتمام است و بیشتر دیوبندیان نیز از جواز زیارت و توسل به اولیای الهی و شفیع قرار دادن آنها نزد خداوند و همچنین شنیده شدن صدای زندگان توسط مردگان و به اصطلاح دینی «سماع موتی» خصوصاَ توسط اولیای الهی دفاع و مورد قبول آنان قرار دارد؛ هرچند، در این میان برخی از آنان تحت تأثیر افکار ظاهرگرایان، برخی انواع توسل و شفاعت را مورد شبهه قرار دادهاند؛ لذا میتوان گفت دیوبندیان حیاتی، تفاوتهای فراوانی با گروه مماتی از دیوبندیه که مدافعان وهابیت هستند، دارند. و به همین خاطر، علمای وهابی، دیوبندیه حیاتی را همانند تشیع امامیه مشرک و بدعت گذار میدانند.
کلیدواژهها English
